zaterdag 4 december 2010

Wim Dieleman, een bijzondere man

Ik was gisteren op bezoek bij Wim Dieleman. Het was leuk, want Wim Dieleman is een bijzondere man. Ik zou hem graag mijn vriend willen noemen - in facebooktermen was dat al lang het geval - maar ik ken hem daarvoor onvoldoende. Wel kruist Wim regelmatig mijn pad. Omdat het zo'n bijzondere man is vertel ik iets over hem.
Wim was leraar en maakte in de jaren tachtig de overstap naar Misset, waar hij de introductie van een redactioneel computersysteem verzorgde. Ik was een van de journalisten aan wie hij de werking van het systeem uitlegde. Daarnaast heb ik in de vrije tijd nog  met hem samengewerkt bij de Lokale Omroep Doetinchem.

Wim raakte in de ban van de tijdschriften en communicatie. Een paar jaar later startte hij i 1989 met filmmaker Willem Jansen van Velzen en vormgever Benno Meijer het reclamebureau TVA (Tekst Vorm en Audiovisiuele producties -  Wim deed dus tekst). Dat Wim een talentvolle man is blijkt uit de enorme groei die TVA maakte naar vijftien tot twintig mensen.
Wim is ook vrijwilliger. Niet bij een of andere dure serviceclub, maar bij de volleybalvereniging Orion. Bij zijn  bedrijf deed Wim een stapje opzij. Hij merkte dat hij wel goed is in het overbrengen van de creatieve boodschap, maar dat het bedrijfsmatig managen van een andere vaardigheden vereist.
Wim is bijzonder vasthoudend. Hij heeft met Dick Charciox van de turnclub zes jaar geleden een goed plan om een topsporthal te bouwen bij de de huidige turnhal. Die topsporthal is er gekomen.

Ik dacht dat Dieleman een aan bijna alles plezier beleeft en een enorme vriendelijkheid uitstraalt. Ik kwam achter zijn donkere kant toe ik het afgelopen jaar mijn collega was. Hij straalt vriendelijkheid uit, maar is niet vriendelijk. Merkwaardig genoeg kan hij mensen rancuneus benaderen, kleineren en zwart maken bij anderen. Dat heeft hij toch niet nodig met al die fantastische kwaliteiten zou je denken.